نقش خانواده در آموزش ديني فرزندان

نگاهي به تاريخچه آفرينش انسان نشان مي دهد كه همزمان با آفرينش انسان بر روي زمين دين نيز متولد شده و همواره پيامبراني به كار هدايت و راهنمايي انسان ها مشغول بوده اند. پرستش نيز در ذات و نهاد آدمي نهفته و جبلّي و فطري اوست (روم/30). از نظر علماي مذهبي، دين نه تنها در اصلاح فرد و جامعه تاثيري عميق دارد بلكه تنها وسيله سعادت و نيكبختي اسيت. به نظر آنها جامعه اي كه به دين پايبند نباشد، واقع بيني و روشنفكري را از دست مي دهد و عمر گرانمايه را در گمراهي و ظاهر بيني مي گذراند، عقل را زيرپا گذاشته، چون حيوانات كوتاه نظر و بي خرد زندگي مي كند. دچار زشتي اخلاقي و پستي كردار مي شود و بدين ترتيب از امتيازات انساني محروم مي شود. يكي از مباحثي كه امروزه حوزه وسيعي از مسائل تعليم و تربيت را به خود اختصاص داده، تاثير متغيرهاي محيطي بر شكل گيري شخصيت است. از جمله اين متغيرهاي محيطي دين و آموزش هاي ديني معرفي شده است (پارسا، 1368). در اين مقاله هدف ما مطالعه و بررسي اهميت دين و اخلاق ديني در زندگي و نقش خانواده در آموزش ديني فرزندان مي باشد. و با روش علمي مروري و كتابخانه اي به بررسي اين موضوع مي پردازيم.