نقش عربي نويسان علوي «داعي كبير» و «ناصر كبير»، در رشد و شكوفائي فرهنگ و علوم اسلامي

بر اساس داده هاي تاريخي مي توان دوره ي حكومت علويان تبرستان را، دوره ي رشد و شكوفائي فرهنگ و علوم و ادبيات اسلامي با گرايشي كاملا شيعي در شمال ايران به شمار آورد. داعيان علوي خود از اصحاب اهل فضل و علم و دانش بودند و بارگاه آنان محل نشو و نما و ملجاء و ملاذ پژوهندگان علوم ديني و ساير فضلاء بود. از بارزترين اين داعيان ، سرآمد ترين آنان يعني حسن بن زيد معروف به داعي كبير و حسن بن علي معروف به دائي صغير مي باشد. در اين مقاله ضمن بررسي چگونگي تشكيل حكومت علويان تبرستان، به نقش و جايگاه دو تن از حاكمان دانشمند و عربي نويس آن يعني داعي كبير و ناصر كبير در رشد و اعتلاي فرهنگ و علوم اسلامي خواهيم پرداخت.