اقتباس «ابو عبدالله شيرازي فسايي» از آثار دستوري - زباني «ابوعلي فارسي»

اقتباس در آثار ادبي و تفسيري قرن ششم هجري در ارائه ديدگاه ميان مذاهب اسلامي سابقه ي ماندگار دارد . اقتباس دستوري و زباني، انگيزه ي تشويق معاصران و پسينيان به انجام رويكرد زبانشناختي و سبك شناسانه در آثار دستوري - زباني به زبان عربي است. ابو عبدالله شيرازي در گذشته به سال 565 هجري ملقب به ابن ابي مريم پرورش يافته در مكتب فكري دستور زبان عربي و الگويافته از آثار ابو علي فارسي است. اين دستورشناس در كتاب «الموضح في وجوه القرائات و عللها» با الگوبرداري از سبك نگارشي و ديدگاه دستوري و زبان شناختي نكات دستوري و زباني را بيان كرده است. با گسترش دستورنويسي عربي در دوره ابو عبدالله شيرازي شيوه نگارشي ابوعلي فارسي بازمانده از قرن چهارم هجري بر ايده پردازي نگارنده در الگوي نوشتاري و منش تفكري در آثار وي اثرگذار بوده است. نوشتار حاضر با شيوه تحليلي توصيفي به اين نتيجه رسيده كه توصيف اقتباس ها و برداشت هاي شخصي از زبان اين دستورشناس معاصر با ابوعلي فارسي مشابهت نگارشي در دو عرصه زبان شناختي و دستور سبك شناسانه را مي توان يافت. تأثيرگذاري شيوه برداشت جزء از كل و كل از جزء در مباحث دستوري و زباني و مقايسه ي تفكر ابو عبدالله شيرازي فسايي در دو رويكرد مذكور است.