بررسي استعاره هاي مفهومي «زندگي» و «عشق» در رمان «دالان بهشت»

نظريه استعاره مفهومي از مباحث مورد مطالعه در حوزه معني شناسي شناختي است كه به بررسي نحوه ادراك و شناخت در ذهن انسان مي پردازد. مطابق اين نظريه استعاره ها؛ نه يك كار كرد زياني در خدمت ادبيت متن كه ابزاري اساسي براي در امور انتزاعي و غير ملموس در ذهن بشر هستند و حوزه كار و نفوذ آنها نه در سطح واژگان كه در عمق معنا و مفاهيم مي باشد. بر اساس اين نظريه ذهن انسان به طور ذاتي مقولات انتزاعي و تجربيات غير ملموس را در چهارچوب استعاره ها درك و بيان مي كند. انسان ها غالبا در چهارچوب استعاره هايي خاص مي انديشند و حتي تصميم مي گيرند؛ به همين سبب تحليل استعاره هاي مفهومي مي تواند به نحو مؤثري الگوهاي شناختي افراد را معين كند. پژوهش حاضر با روش تحليلي توصيفي به بررسي و تحليل استعاره هاي مفهومي «زندگي» و «عشق» در رمان «دالان بهشت» مي پردازد. تحليل مفاهيم بر اساس حوزه هاي مبدأ و تحليل در بافت موقعيتي متن و با هدف شناخت نگرش زنانه نويسنده نشان ميدهد كه استعاره هاي اين نويسنده در اغلب موارد متأثر از فكر و هويت زنانه اوست و دستيابي به سبك شناختي نويسنده با تحليل استعاره هاي مفهومي او ميسر است.