پهنه بندي شوري آب هاي سطحي با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (مطالعه موردي: استان هرمزگان)

استفاده از روش هاي درون يابي براي تهيه نقشه شوري آب، طي چند دهه گذشته توسعه پيدا كرده است. بررسي شوري آب بويژه در سال هاي اخير اهميت خاصي پيدا كرده است. هدف اين تحقيق، تعيين مناسب ترين روش درون يابي جهت پهنه بندي شوري آبهاي سطحي استان هرمزگان مي باشد. جهت پهنه بندي شوري، از روش هاي گوناگون درون يابي كريجينگ معمولي (با سمي وريوگرام هاي خطي، دايره اي، كره اي، گوسن و نمايي)، كريجينگ عمومي (روند خطي) در سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) استفاده و با به كاربردن معيارهاي آماري RMSE، MBE و MAE، نتايج هركدام با يكديگر مقايسه شد. نتايج حاصل نشان داد كه روش كريجينگ با سمي وريوگرام خطي براي درون يابي و در نتيجه پهنه بندي شوري آب سطحي مناسب ترين روش مي باشد.