بررسي عوامل مرتبط با نگرش جوانان روستايي نسبت به زندگي در روستا

امروزه جمعيت روستايي در حال پير شدن بوده و نگرش جوانان به روستا نقش مهمي در سكونت آن ها در روستا و اشتغال به فعاليت هاي كشاورزي دارد. تحقيق توصيفي پيمايشي حاضر با هدف سنجش نگرش جوانان روستايي نسبت به زندگي در روستا انجام شد. جامعه آماري تحقيق كليه جوانان روستايي مابين 15 تا 29 سال شهرستان همدان بودند كه از طريق روش نمونه گيري چند مرحله اي تصادفي 237 نفر انتخاب و مورد مطالعه واقع شدند. روايي ابزار تحقيق با استفاده از نظر متخصصان تاييد شد و ضمن مطالعه مقدماتي و محاسبه آلفاي كرونباخ برابر با 0/9 پايايي آن تاييد شد. نتايج تحقيق نشان داد كه 67/1 درصد جوانان مورد مطالعه نگرشي ميانه/ خنثي نسبت به روستا داشتند. تحليل همبستگي نيز نشان داد كه نگرش جوانان نسبت به روستا با متغير نگرش به كشاورزي داراي رابطه مثبت و معني دار ولي با متغيرهاي ميزان تاثير خشك سالي بر زندگي خانوار، تعداد فاميل در شهر و تعداد عضو خانوار در شهر رابطه منفي و معني داري دارد.