بررسي چند حكايت از فيه ما فيه از منظر مينيماليسم

مقاله حاضر كنكاشي است پيرامون بحث و بررسي ويژگي هاي مكتب ميني ماليسم در حكايت هاي گزيده فيه ما فيه مولانا. با توجه به نزديكي اصول و ويژگي هاي مكتب ميني ماليسم به عنوان يك مكتب غربي به حكايت هاي ايراني، و با عنايت به خاستگاه اين دو نوع ادبي كه در بسترهاي متفاوت فرهنگي، سياسي و اجتماعي شكل گرفته اند، بررسي اين موضوع در حكايت هاي فيه ما فيه ضروري مي نمايد. اين پژوهش به روش فيش برداري و تحليل محتوايي انجام شده است و هدف از آن ارائه جلوه هاي مكتب مينيماليسم در حكايات گزيده فيه ما فيه و بيان مشابهت ها و تفاوت هاي اين دو نوع ادبي مي باشد. مهمترين نتايج و يافته هاي اين تحقيق عبارت اند از: 1- تشابه و قرابت بسيار زياد ويژگي۔ هاي داستان هاي مكتب مينيمال با حكايت هاي ايراني 2- برتري حكايت هاي فيه ما فيه از نظر محتوا بر داستان مينيمال 3- بيان مرز مشخص مكتب مينيمال با حكايت هاي ايراني 4- بيان چگونگي و علت تاكيد بر ايجاز و ساده گويي در داستان هاي مينيمال و حكايت هاي ايراني.