بررسي تطبيقي روايت شناسانه روايت رستم و شغاد الماس خان با روايت فردوسي

الماس خان كندوله اي كرمانشاهي از شاعران عهد نادري است كه داستان رستم و شغاد را به زبان كردي گوراني به نظم كشيده است. ابداع مضامين نو و دلپسند، توصيف جزئيات و دقت در آن، ايجاد مناظر بديع و طبيعي، به كارگيري تصويرهاي مطبوع و بهره مندي از تكنيك هاي روايت پردازي از عوامل موفقيت اين منظومه است. اين پژوهش بر اساس مكتب فرانسوي ادبيات تطبيقي كه دامنه پژوهش آن محدود به تأثير و تأثر و ارتباط تاريخي آثار ادبي است، روايت رستم و شغاد الماس خان كندوله اي را با روايت فردوسي بررسي تطبيقي - محتوايي كرده و شگردهاي همسان و ناهمسان اين دو اثر را نشان داده است. يافته هاي مهم و اساسي اين پژوهش گوياي آن است كه الماس خان در بازنويسي توصيفي عناصر اصلي روايت خود از سبك و شيوه روايت پردازي فردوسي متأثر بوده، اما در طرح پاره اي از آنها نوآوري هاي ديگر سان و زيبايي را انجام داده است كه در پردازش موضوع به آن ها اشاره خواهد شد.