تحليل بوم‌شناسي انساني مديريت آب مجازي در كشاورزي

آب منبعي محدود و در عين حال، ضروري براي جوامع بشري و سامانه بوم‌شناختي وابسته به آن بوده و مديريت آن توسط انسان يكي از چالش‌هاي عصر امروزي بويژه در عرصه كشاورزي است. در اين راستا، آب مجازي به عنوان آبي كه در در فرآيند توليد كالا و محصولات در كشاورزي به كار مي‌رود نيازمند مديريت است. اين تديبر، بويژه در چالش تعامل انسان و ارتباط او با محيط زيست جلوه‌گر مي‌شود. بر اين اساس، هدف اين مطالعه توصيفي، تحليل بوم‌شناسي انساني مديريت آب مجازي در عرصه كشاورزي است كه با استفاده از تحليل اسنادي و مطالعه كتابخانه‌اي و مشاهدات عيني و عملي در محيط‌هاي كشاورزي، انجام گرفت. الگوي مورد استفاده براي تحليل در اين مطالعه، بهره‌گيري از الگوي نظري POET بود كه شامل تحليل پيامدهاي پويايي‌شناسي جمعيت (P)، سازماندهي (O)، محيط زيست (E) و فناوري (T) است. نتايج بررسيها حاكي از آن است كه سوء مديريت آب و عدم تمركز بر چهار عامل موجود در اين الگو و تعاملات ميان آنها، بويژه در عرصه مديريت آب مجازي معضلات رو به تزايدي را براي كشاورزان و كشاورزي ايجاد مي‌كند. مهمترين اين موارد برهم خوردن تعادل اجتماعي، تضعيف سازماندهي مديريتي آب، پيامدهاي تخريبي محيط‌زيست و پياده‌سازي و ادامه روند استفاده از فناوري‌هاي نامطلوب در استفاده از آب در بخش كشاورزي است كه مديريت آب مجازي را در كنار ساير امور مديريتي آب، تحت‌الشعاع خويش قرار مي‌دهد.