شناسايي و پهنه بندي مناطق مستعد گردشگري با استفاده از GIS و AHP (مورد مطالعه: شهرستان بهمئي)

شهرستان بهمئي يكي از شهرستان هاي استان كهگيلويه و بويراحمد است كه از لحاظ گردشگري به خصوص گردشگري طبيعت گرا استعداد ويژه اي دارد. با توجه با جلوه هاي فقر و محروميت اين شهرستان از يك طرف و ظرفيت خاص گردشگري آن از طرف ديگر مي توان از توسعه گردشگر ي جهت زدودن فقر و محروميت از اين شهرستان استفاده بهين نمود كه تحقق اين مهم مستلزم شناسايي استعدادها ي بالقوه ا ين شهرستان در انواع گردشگري و همچنين بررسي اين مناطق مستعد گردشگري از لحاظ برخورداري از امكانات زيرساخت ها و ديگر شرايط مناسب توسعه گردشگري جهت برنامه ريزي مي باشد. در اين راستا اين پژوهش با استفاده از GIS و AHP به شناسايي و پهنه بندي مناطق مستعد توسعه انواع گردشگري در شهرستان بهمئي پرداخته است و در نهايت مناطق مستعد هر كدام از انواع گردشگر ي را در 5 سطح بصورت درصدي از مساحت شهرستان پهنه بندي و محاسبه كرده است. نتايج حاكي از آن است كه استعداد اول شهرستان بهمئي در انواع گردشگري به گردشگري طبيعت گرا و بعد از آن به ترتيب به گردشگري عشايري و صنايع دستي گردشگري تاريخي گردشگري مذهبي و گردشگري علمي تحقيقاتي اختصاص دارد. همچنين مناطق و پهنه هاي برخوردار از امكانات و زيرساخت هاي مرتبط لزوماً با مناطق مستعد گردشگري هم پوشاني ندارد