سير تاريخي و مراتب توكل در آثار نثر عرفاني تا قرن هشتم

«توكل» از مفاهيم وفضايل مهم ديني و مورد تأكيد قرآن وحديث و شرط لازم ايمان براي مومنان است. اين مفهوم در ميان صوفيان و عارفان نيز ارزش والايي دارد. بسياري از اهل تصوف و عرفان ديدگاه هاي خويش را درباره اين فضيلت معنوي نگاشته يا بيان نموده اند. در اين پژوهش، ضمن بيان معاني واژگاني و اصطلاحي توكل و ارزش و جايگاه آن در قرآن وحديث، به اين سوال پاسخ داده مي شود كه عرفاي اسلامي تاقرن هشتم هجري، چه نگرشي نسبت به اين مفهوم قرآني داشته و از آن چگونه در انديشه ها، گفتار و رفتار خويش بهره برده اند؟ و در كنار آن به بيان مراتب، جايگاه، حقيقت مفهوم، حال يا مقام بودن توكل وارتباط آن با مفاهيمي چون؛ تفويض، تسليم، توحيد و كسب و كار در آثار نشر عرفاني تا قرن هشتم پرداخته شده است.