روابط غير كلامي در غزليات شمس

غزليات شمس يا ديوان كبير كه اوج غزل زبان فارسي است، از نظر علوم ارتباطات نيز امتيازات فراوان دارد. نگارندگان در اين مقاله سعي كرده اند تا با نگاهي نو و ميان رشته اي غزليات شمس را از منظر علوم ارتباطات به ويژه ارتباطات غير كلامي تحليل نمايند و نشان دهند كه مولوي از انواع ارتباطات غير كلامي بهره گرفته است، به همين سبب غزلياتي پرشور، زيبا و تصويري سروده است. انواع رفتارهاي غير كلامي مثل؛ حركات و اشارات بدن، زمان، مكان، مصنوعات، پير ازبان، موسيقي، رفتارهاي چهره و تماس هاي بدني مورد تحليل قرار گرفته و طبقه بندي و رمزگشايي شده اند. ارتباطات غير كلامي در غزليات شمس يا جانشين ارتباط كلامي شده اند يا، همراه و هماهنگ با پيامهاي كلامي (مكمل) شده اند يا، به منظور تقويت و برجسته كردن پيام كلامي (تأكيدي) به كار رفته اند با تعامل هاي كلامي را كنترل و سازماندهي مي كنند كه ظرفيت نمايشي و تصويري غزليات را بالا برده است. بدين ترتيب مشخص مي شود كه زبان بدن يك زبان رمزي و بي سر و صداست، بيشتر كاركردهاي جانشيني، مكمل بودن و تأكيد كردن را در كنار گفت و گوهاي كلامي در غزليات شمس دارد.