كهن الگوي سفر قهرمان در قصه ي حسن كچل

با توجه به آراي اسطوره محور روانشناسي تحليلي كارل گوستاو يونگ، قصه هاي اساطيري يا قصه هاي پريان داراي ظرفيت هايي هستند كه مي توان از منظر روانشناسانه به كشف و رمزگشايي آنها پرداخت. يونگ درونمايه و هويت اصلي قصه هاي اسطوره اي را بر مبناي سفري به ناخود آگاه مي داند. سفري كه طي آن قهرمان قصه به شكلي خود آگاه به ملاقات و كشف ناخود آگاه خود مي رود و با گذر از فراز و فرودها با اين بخش از وجود خود به هماهنگي و يگانگي مي رسد و در بازگشت از اين سفر به انساني كامل و كامروا تبديل مي گردد كه توانسته است به كردار و صفات بد و ضعف هاي خود خاتمه دهد و در بازگشت سعادت و آرامش را با خود به ارمغان مي آورد. داستان حسن كچل از جمله قصه هايي است كه داراي ساختار و بياني ساده است اما در زيرساخت معنايي اش مفاهيم اسطوره اي را به همراه دارد. در اين نوشتار كه به روش كتابخانه اي تهيه و تنظيم گرديده به تحليل و واكاوي داستان حسن كچل با تكيه بر آراي يونگ و كمبل پرداخته شده است. و نتيجه ي به دست آمده نشان مي دهد كه عناصر داستان مذكور منطبق با نظريه ي سفر قهرمان كمبل پيش رفته و به انجام رسيده است.