بررسي و تعيين شاخص هاي كارآيي انرژي براي توليد كنجد در منطقه جنوب استان فارس (مطالعه موردي: شهرستان لامرد)

نقش انر ژي در توسعه و كارآيي كشاروزي بسيار با اهميت است. در سال هاي گذشته مصرف انرژي، به ويژه سوخت هاي فسيلي و كود هاي شيميايي در كشاورزي افزايش چشمگيري داشته است. توجه به منابع طبيعي كمياب و اثر مصرف انرژيهاي مختلف روي سلامتي انسان و محيط زيست، لزوم بررسي الگوهاي مصرف انرژي را در بخش كشاروزي حياتي ساخته است.در اين پژوهش به بررسي و تعيين ميزان مصرف انرژي براي كشت كنجد در منطقه جنوب استان فارس(مطالعه موردي: شهرستان لامرد) پرداخته شده است. اطلاعات مورد استفاده در اين تحقيق ازآمار موبوط به سازمان جهادكشاورزي استان فارس و اداره جهاد كشاورزي شهرستان لامرد و همچنين مصاحبه و تحقيق ميداني از كشاورزان اين منطقه بدست آمده است. ضريب انرژي هاي مستقيم (سوخت و الكتريسيته و..) و غير مستقيم (انرژي هاي مربوط به كود و سم وماشين آلات و...) از اطلاعات مرجع بدست آمد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه كودهاي شيميايي (بويژه كود اوره 89.48 %) و سوخت مصرفي (گازوئيل و بنزين) به ترتيب با متوسط 53.6 و 26.4 درصد، بيشترين سهم مصرف انرژي درتوليد كنجد را به خود اختصاص داده است وكمترين ميزان سهم مصرف انرژي مربوط به انرژي بذر مصرفي با متوسط 0.79 درصد بوده است و همچنين كارآيي انرژي و بهره وري انرژي و انرژي خالص در توليد كنجد به ترتيب 2.8 ، 1.27MJ/kg و MJ/kg56،940.02 محاسبه شد