مديريت دانش و خلق ارزش افزوده براي بنگاههاي اقتصادي

امروزه، تكنولوژي هاي مديريت دانش و كاربرد هاي آن براي بنگاهها در حال گسترش است كه ناشي از فشارهاي عظيم براي كيفيت، سرعت بازار، نوآوري و توليد ابزارهاي جديد مديريت اطلاعات است. اين مقاله باهدف تشريح نقش مديريت دانش در خلق ارزش ا فزوده براي بنگاه هاي اقتصادي، با ديد منبع مدار و قابليت محور ، ابتدا به تشريح دانش به عنوان منبع ارزش و ارتباط مديريت دانش با قابليت هاي محوري، فرايند هاي استراتژيك ، مديريت داراييهاي دانشي استراتژيك براي خلق ارزش ( مديريت دانش مشتري ، مديريت دانش منابع انساني ) و نقش مديريت دانش در بهبود عملكرد كسب و كار پرداخته و در نهايت با استفاده از مدل زنجيره ارزش دانش ، رابطه مديريت دانش را با خلق ارزش دربنگاهها نشان مي دهد .تعيين عوامل موفقيت براي بنگاه هاي اقتصادي و نظام تجارت ملي، بيشتر درچارچوب دستيابي به اثربخشي،گردآوري و استفاده مداوم از دانش وتبديل شدن به سازمان هاي يادگيرنده است. لذا برنامه ريزي استراتژيك كسب و كار بايد بر مديريت دانش ، در جهت بهره برداري از دارايي هاي دانشي (مخصوصا دانش منابع انساني و دانش مشتري ) و ارتقاي عملكرد كسب و كار ، تمركز كند و نياز به هم افزايي ميان قا بليتهاي فناوري پيشرفته اطلاعات و خلاقيت ونوآوري انساني براي درك چابكي محيط هاي كسب وكار نوظهور امروزي دارد