انطباق رنگ بكار رفته در پوشاك زنان عشاير لر با روانشناسي رنگ براي طراحي روپوش دانش آموزان دختر ابتدايي

مفهوم رنگ از آغاز زندگي براي انسان بدون كوچك ترين تلاش فكري، به نسبت شرايط روحي، جغرافيايي و فرهنگي پديده اي قابل درك بوده است. رنگ لباس هاي محلي زنان لر با در بر داشتن معني و مفهومي خاص، برگرفته از رنگ هاي طبيعت است. از نظر علم روانشناسي رنگ، رنگ لباس تا حدودي در ارتباط هاي اوليه ميان فردي و در محيط يادگيرنده تاثير شگرفي بر يادگيري و عملكرد يادگيرنده ميگذارد. مدرسه غالبا اولين مكان اجتماعي رسمي براي يادگيري است و همساني فرم، جلوه بصري و خصوصا رنگ لباس دانش آموزان در يك كلاس قانون پذيري، تبعيت پذيري و اجتماعي شدن رادر آنان پرورش مي دهد. در اين پژوهش كه به روش مطالعه كتابخانهاي انجام شده سعي گرديد با استناد به پژوهشها و منابع علمي رنگ- هاي مناسب روپوش براي دانشآموزان دختر ابتدايي با اقتباس از رنگ بكار رفته در لباس زنان عشاير لر و تطبيق بر اساس روانشناسي بررسي و ارائه گردد. پيراهن زنان و دختران لر كه هسته اصلي لباس است، هميشه از نوع گلدار و شاد است و عموماٌ داراي رنگهاي اصلي چرخة رنگ است كه درخشندگي و قدرت بيان بالايي دارند. با الهام از روانشناسي رنگ، رنگهاي كمي و غالب لباس بايد از رنگهاي ملايم و آرام مانند رنگهاي خانواده سبز، آبي، زرد روشن(كرمي)، قهوه ايهايي مثل عنابي،دارچيني باشد تا در مجموعه كلاس و مدرسه، دانش آموزان را از نظر رواني و اخلاقي بهم نريزد. سطوح كيفي تأثير بيشتري نسبت به سطوح كمي دارند ضمن اينكه خسته كننده نيستند. لازم است رنگ هاي تيره و گرم مثل قرمز، نارنجي، زرد تيره، سرخابي و قهوه اي به صورت يك نوار يا برش در كنار رنگ هاي ديگر در سطح كيفي در محل- هايي مانند سر آستين، جيب و يا برشي در پشت روپوش بكار برده شود كه در حوزه ديد دانش آموز بوده و تاثيرگذار باشد.