پيش بيني روحيه معلمي بر اساس بهزيستي روان شناختي و سازگاري شغلي در معلمان زن مدارس ابتدايي استان هاي غربي ايران

زمينه: پژوهش حاضر با هدف تعيين سهم بهزيستي روان شناختي و سازگاري شغلي در پيش بيني روحيه معلمي معلمان زن مدارس ابتدايي استان هاي غربي كشور ايران انجام شد. روش ها: جامعه آماري شامل كليه معلمان زن مدارس ابتدايي استان هاي غربي ايران در سال تحصيلي 94-95 بود و نمونه مورد مطالعه 341 نفر بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود. ابزار گردآوري داده ها شامل پرسشنامه هاي پرسشنامه هاي بهزيستي روان شناختي، سازگاري شغلي و روحيه معلمي بود كه در اختيار معلمان قرار داده شد و پس از تكميل و جمع آوري، داده هاي دريافتي با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و با شاخص همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيوني مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد بين بهزيستي روان شناختي (تسلط برمحيط، خودمختاري، زندگي هدف مند و بهزيستي روابط مثبت با ديگران و بهزيستي كل) و روحيه معلمي رابطه معناداري وجود دارد. همچنين بين سازگاري شغلي و روحيه معلمي نيز رابطه معناداري به دست آمد. نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش مي توان گفت كه بهزيستي روان شناختي و سازگاري شغلي نقش تعيين كننده اي در روحيه معلمي معلمان زن دارند. با اين وجود پژوهش هاي بيشتر با جامعه متفاوت، يافته هاي پژوهش حاضر را قوت خواهد بخشيد.