بررسي تطبيقي آسيب شناسي نظام تربيت معلم ايران در گذر زمان

هدف از نگارش اين مقاله آسيب شناسي نظام تربيت معلم ايران است. روش پژوهش توصيفي – تحليلي و كتابخانه اي است. كليه منابع دست اول تاريخي و فلسفي در نگارش اين مقاله مورد استفاده قرار گرفته اند. استفاده از نقطه نظرات صاحب نظران حوزه تربيت معلم چاشني كار بوده است.تحليل محتوا در دستور كار قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهند كه در قدمت يك صد ساله تربيت معلم در ايران عليرغم صرفا توسعه كمي مد نظر بوده و از منظر فلسفي به اين مقوله توجهي نشده است. حوزه هاي انسان شناسي ، شناخت شناسي و ارزش شناسي مغفول مانده است و تصميمات شتابزده ، گاه به گاه ، سطحي و زودگذر نيز گواهي بر اين ادعاست.