اثر پخش سيلاب در تغذيه قنوات (مطالعه موردي حوزه آبخيز ايور گرمه)

پخش سيلاب يكي از روش هاي بهره برداري و استفاده بهينه از سيلاب مي باشد كه مي تواند تاثير مثبتي در مقابله با بحران آب ، خشكسالي و بهره برداري پايدار از آن داشته باشد. در اين بررسي ضمن مطالعه خصوصيات فيزيوگرافي، اقليم و هواشناسي، هيدرولوژي، زمين شناسي و ... حوزه ايور و عرصه پخش سيلاب، دبي و كيفيت آب قنات در سال 86 اندازه گيري گرديد، سپس ميزان رسوب دهي و فرسايش متوسط سالانه، ميزان نفوذ در عرصه پخش سيلاب ، سطح و حجم آبگيري درياچه ها، بده ورودي به عرصه پخش و ميزان بده خروجي قنات ايور به روش جسم شناور، در سال هاي 88 و 89 پس از آبگيري عرصه پخش سيلاب انجام شد كه در هر بار آبگيري با فاصله اي اندك ، بده خروجي افزايش داشته است. بررسي بده خروجي قنات طي اين سال هاي نشان مي دهد ميزان بده خروجي قنات از 25 ليتر در ثانيه درسال 86 به 30 و 35 ليتر در ثانيه در سال 88 و 89 افزايش يافته كه با توجه به روند كاهش بارندگي در اين دوره در خور اهميت است و نشان دهنده تاثير مثبت آب ورودي به عرصه پخش در افزايش بده خروجي قنات و تداوم جريان مي باشد. با عنايت به باير شدن و كاهش دبي قنوات دشت گرمه به دليل افت سطح آب زير زميني بر اثر كاهش تغذيه و اضافه برداشت چاه ها و نيز وجود عرصه هاي طبيعي با شيب مناسب با آبرفت هاي با قابليت نفوذ و ذخيره خوب و رود خانه هاي سيلابي مستعد پخش سيلاب، در صورت تغذيه مناسب مي توان انتظار بالا آمدن سطح آب زير زميني و تداوم استفاده از قنوات دشت مذكور را داشت.