آسيب شناسي آينده ي شغلي فارغ التحصيلان رشته ي زبان و ادبيات فارسي و گرايش هاي آن

يكي از دغدغه هاي هميشگي دانشجويان و فارغ التحصيلان رشته هاي گوناگون در جامعه ي كنوني آينده ي شغلي است. دانشجويان زبان و ادبيات فارسي نيز از اين قاعده مستثني نيستند. البته اين نگراني ها درخور توجه است و مي بايد صاحب نظران برنامه ريزي هاي لازم را براي ترسيم آينده ي شغلي اين فارغ التحصيلان انجام دهند. اين پژوهش توصيفي در پي شناسايي آسيب هاي شغلي دانش آموختگان زبان و ادبيات فارسي و گرايش هاي آن است كه به صورت ميداني انجام گرفته است و جامعه ي آماري آن متشكل از استادان و متخصصان زبان و ادبيات فارسي، دانشجويان و فارغ التحصيلان اين رشته و مديران سازمان ها و مراكزي است كه اين دانش آموختگان مي-توانند در آن مشغول به كار شوند. ابزار پژوهش، مصاحبه است كه در ادامه پاسخ هاي دريافتي تحليل محتوا و تدوين گرديده است. در مجموع، نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه شرايط كنوني دانش آموختگان زبان و ادبيات فارسي و گرايش هاي آن پيامد عدم حضور صاحب نظران زبان و ادب فارسي در دستگاه هاي اجرايي، عدم وجود جامع نگري در نظام آموزش عالي، عدم وجود پيوند ميان دانشگاه ها و مراكز جذب، عدم آشنايي دانشجويان با قابليت هاي زبان و ادبيات فارسي و عدم آشنايي مراكز جذب با ماهيت زبان و ادب فارسي است.