انگيزه‌هاي شاعري و منابع الهام « قيصر امين‌پور»

خاستگاه شعر و عوامل مؤثر در آفرينش آن، از ديرباز كانون توجه اديبان و شاعران بوده است. عده‌اي از انديشمندان براي شاعري منبع غيبي و آسماني قائل مي‌شوند و تعدادي ديگر، شعر را حاصل اجتهاد و كوشش آگاهانه‌ي شاعر مي‌دانند كه نبوغ و الهام در آن جايي ندارد. قيصر امين‌پور در آثار خود، بارها به انگيزه‌ها و منشأ سرايش اشعارش اشاره كرده است. در اين جستار كوشش شده است نخست منابع الهام را بازشناسي و سپس انگيزه‌هاي شاعري قيصر امين‌پور را به تفصيل بررسي و تحليل كنيم. پژوهش حاضر مشخص كرد كه محور و منبع انگيزه‌هاي امين‌پور در دو دسته‌ي كلي قابل تقسيم‌بندي است: الف: علل و عوامل فردي يا دروني ب: انگيزه‌هاي اجتماعي يا بيروني. عوامل دروني آفرينش شعر امين‌پور عشق و معشوق، الهام غيبي و دردهاي فردي است كه از اين علل، ابتدا عشق و سپس درد، بزرگ‌ترين انگيزه‌ي او در سرايش اشعار معرفي مي‌شود. انگيزه‌هاي بيروني نيز شامل نقد شاعران معاصر، بيان دردهاي اجتماعي و رسالت شعر است.