بررسي تطبيقي مفهوم وطن در شعر محمود درويش و قيصر امين پور

ادبيات تطبيقي رويكردي معاصر در پژوش‌هاي ادبي است كه مي‌كوشد با بهره بردن از زمينه‌هاي مشترك ميان شاعران و نويسندگان ملل مختلف ميزان تأثيرگذاري و تأثير پذيري هر يك از آن‌ها را بر ديگري به نمايش گذارد. در مورد ادبيات تطبيقي دو رويكرد مشهور در ميان منتقدان ادبي به چشم مي‌خورد: رويكرد فرانسوي و رويكرد آمريكايي. مقالة حاضر براساس مكتب ادبيات تطبيقي آمريكايي در پي آن است تا نسبت دو شاعر مهم ادبيات مقاومت ايران و فلسطين، يعني قيصر امين‌پور و محمود درويش را در موضوع وطن‌ به نمايش گذارد. از آن‌جا كه هر دو اين شاعران در فضايي از جنگ و مبارزه براي آزادي و استقلال به خلق آثار ادبي خويش پرداخته‌اند، وجود مضامين مشترك ميان آن‌ها تا حدود زيادي طبيعي است؛ امّا نظر به اهميّت مفهوم وطن نزد اين دو شاعر برآنيم تا تصويرها و جلوه‌هاي مختلف اين موضوع را به بررسي بنشينم.براساس بررسي تصويرها در شعر اين دو شاعر مشخص مي‌شود كه رويكرد محمود درويش به وطن رويكردي رمانتيك و بيشتر به عنوان معشوق و نگاه قيصر به اين مفهوم سمبليك و بيشتر به عنوان تجلي گاه حماسه است.