تحليل داستان «فريدون» در شاهنامه با رويكرد دانش مديريت

داستان فريدون يكي از داستان هاي مهم شاهنامه است. پادشاه و زيردستان، عناصر تشكيل دهندۀ اين داستان، سازماني رسمي را شكل مي دهند كه رفتارها و نگرش هاي مختلفي از آنها در كنش با يكديگر عرصۀ ظهور يافته است. پادشاه (فريدون) در اين داستان در جايگاه مدير واقع شده است. مجموعۀ كنش هاي شاه و زيردستان را در اين داستان مي توان با استفاده از دانش مديريت ارزيابي كرد و مورد نقد قرار داد؛ زيرا ساختار اين داستان داراي عناصر: مديريت، زيردستان و سازمان است كه مهمترين عناصر مورد توجه نظريه پردازان مديريت است. بنابراين در اين مقاله كوشيده ايم تا داستان فريدون را با توجه به نظريه هاي مديريتي بررسي كنيم و نحوۀ مديريت و تصميمات مدير (فريدون) و رفتارهاي زيردستان وي (سلم، تور، ايرج) را مورد نقد و تحليل قرار دهيم. نتايج اين مقاله نشان مي دهد با تصميم گيري ناعادلانه اي كه فريدون گرفت و موجب احساس نابرابري و تعارض ميان پسران خود شد، وي را نمي توان رهبر كاردان و مدير موفق اثربخش به شمار آورد.