مدلهاي تلفيقي كاربري زمين - حمل و نقل: ارزيابي مدلهاي برآورد دسترسي

دسترسي يك عنصر كليدي در برنامه ريزيهاي كاربري زمين - حمل و نقل، و نمودي از امكان و راحتي حركت انسان، كالا و اطلاعات مي باشد. اين مفهوم در تعداد زيادي از زمينه هاي علمي و عملي همانند برنامه ريزي حمل و نقل، جغرافيا، برنامه ريزي شهري و ... نقش مهمي را در تعيين روش ها و خط مشي ها دارد. اما يافتن مفهومي از دسترسي كه بتواند هم مفاهيم تئوري و هم مفاهيم عملي ميزان دسترسي را توصيف كند اغلب مشكل و پيچيده است، لذا برنامه ريزي زيربنايي حمل و نقل و كاربري زمين اغلب با استفاده از برآوردهايي از ميزان دسترسي كه به سادگي براي محققان قابل محاسبه و تفسير هستند، همانند هزينه، فاصله، سرعت سفر، تراكم و.. ارزيابي مي شوند. بنابراين ارائه مدلي كامل و در عين حال كاربردي، جهت برآورد دسترسي به طوري كه بتواند هم مؤلفه هاي كاربري زمين و هم مؤلفه هاي حمل و نقل را توامان در نظر گرفته و تغييرات اين دو را ارزيابي كند، در راستاي دستيابي به فرآيند تصميم گيريهاي بهينه در مديريت شهري، امري ضروري مي باشد.