طنزهاي عبيد در دستگاه نظريه هاي نو

هدف اين مقاله آن است كه آثار طنز عبيد زاكاني را با نظريه هاي جديد كه در پيوند با ادبيات خوش خويي پديد آمده اند، تطبيق دهد و بدين وسيله اصالت آثار وي را نشان دهد و روشن سازد كه اين شاعر به شيوه ها و شگردهاي گوناگون طنزپردازي وقوف داشته است. ادبيات خوش خويي كه شاخه اي گسترده و جذاب از ادبيات به حساب مي آيد، امروزه تقسيمات و انشعابات متعدد به خود ديده و نظريه هاي ادبي متفاوتي درباب آن ارائه شده است و چنان كه آمد تطبيق اين نظريه ها با آثار عبيد هدف غايي مقاله ي حاضر به حساب مي آيد. در اين راه علاوه بر طرح مقدمات و ارائه ي شناختي از عبيد، نظريه هايي نظير برتري جويي، رهاسازي، ابهام انديشگاني، زبان گرايي و ضدفكاهي مطرح و معرفي شده اند و سپس شواهدي از آثار عبيد در پيوند با آنها ارائه گرديده است و نتيجه گرفته ايم كه ميزان قابل توجهي از تأثير آثار وي بر مخاطب زاده ي شناخت و كاربست اين نظريه ها از سوي اين شاعر بوده است.