مؤلفه‌هاي رهبري تحوّل‌آفرين در آموزه‌هاي نظامي گنجوي

امروزه«رهبري» مهمترين نقش را در پيشبرد اهداف سازمان ايفا مي‌كند. موفقيت هر سازماني در گرو داشتن رهبران تحوّل‌آفرين است؛ از سوي ديگر بخش قابل ملاحظه‌اي از آموزه‌هاي اخلاقي و حكمي مرتبط با اصول مديريت و رهبري در آثار ارزشمند ادبي نگاشته شده است. اين پژوهش بر آن است كه ابعاد«رهبري تحوّل آفرين» را در راستاي پيام‌هاي جهاني و آموزه‌هاي انساني نظامي گنجوي، با تأكيد بر منظومه‌هاي شرفنامه، اقبال‌نامه و هفت پيكر بررسي نمايد. اين مقاله به روش كيفي و با«راهبرد داده‌بنياد» انجام شده است. در اين روش، بدون هيچ‌گونه پيش فرضي، داده‌هاي كيفي مرتبط گردآوري و دسته‌بندي شد. سپس با مقايسه و سنجش داده‌ها و مفاهيم، مؤلفه‌هاي رهبري تحوّل‌آفرين ترسيم گرديد. در پايان اين فرايند، پايه‌هاي اصلي نظرية«رهبري تحوّل آفرين از ديدگاه نظامي گنجوي» شامل، 68 مفهوم در قالب 12 مؤلفه طراحي و تنظيم گرديد.