نقش يخ زدگي و ذوب يخ در دوام و كيفيت سنگدانه ها

يخ بندان و ذوب يخ از جمله عوامل تاثيرگذار در تغيير شكل سنگها مي باشد. كه در ژئومورفولوژي به تخريب كريو كلاستي معروف است. وقوع اين پديده منجر به كاهش ميزان مقاومت سنگها و عدم كيفيت سنگها براي مصالح ساختماني مي شود. پژوهش حاضر در پي بررسي ميزان مقاومت و حساسيت سنگدانه ها در برابر فرآيند يخ زدگي و ذوب يخ مي باشد. براي دستيابي به اين هدف اقدام به حفر چهار حلقه چاه سه متري در بخشهاي مختلف دو مخروط قديمي و جديد شد. پس از آن نمونه برداري از چهار عمق يك متري دو متري سه متري و سطح چاههاي حفر شده شد. و براي بررسي كيفيت سنگها در قبال فرآيند يخ زدگي و ذوب يخ آزمايشات يخبندان در ده سيكل بر روي نمونه هاي برداشت شده صورت گرفت. نتايج آزمايشات نشان داد كه ميزان افت وزني با افزايش عمق كاهش پيدا مي كند. و هر چه اندازه سنگدانه ها درشت تر باشد داراي درزو شكاف بيشتري مي شود و مقاومت كمتري براي مصارف مصالح ساختماني ندارد. همچنين از راس مخروط به طرف قاعده مخروط به دليل ريزتر بودن رسوبات قاعده, يخبندان و ذوب يخ كمتر مي شود. نتايج بدست آمده از آزمايشات سنگ شناسي و ذوب يخ نشانگر كم بودن افت وزني سنگدانه هاي آتفشاني نظير پيروكسن و آندزيت نسبت به توف مي باشد. با توجه به نتايج گفته شده بهتر است برداشت مصالح بيشتر از نوع سنگهاي آتشفشاني، از قاعده مخروط و از سنگدانه هاي ريز صورت گيرد.