آناليز روند شكل گيري هويت (از معنا تا اجرا) در دوره معاصر ( نمونه موردي: ساختمان بلديه)

تنها پديده اي كه دغدغه هويت دارد، انسان است. انسان و نيازهاي او طبق نظر محققان عامل اصلي در طراحي فضا و روابط ميان آن است كه چنانچه به درستي صورت گيرد، در خلق محيط هاي بهتر راهگشا است . مكان ها بايد هويت قابل ادارك داشته باشند، اساس ادراك معنابخشي است. در شهرسازي جديد انگاره ها و الگوهايش به گونه اي، ماتقدم شكل گرفته است، الگوهايي كه برآنند تا باجبار خود را به واقعيت تحميل كند. با پيشرفت علم و تكنولوژي و نفوذ آن در شكل گيري فضاها و ساختمانها شاهد صنعتي شدن و شكل گيري معماري بي روح و يكنواخت و در نتيجه بي هويتي در افراد مي گردد، در شهرها ساختمان ها به عنوان نشانه است. "نشانه ها " يكي از عناصر نشان دهنده هويت است. در اين راستا ساختمان بلديه به عنوان نشانه و يكي از مراكز عمومي با تعدد مراجعه كننده در گروههاي مختلف، نقش بسزايي در ايجاد هويت دارد. روش تحقيق در اين پژوهش تركيبي بوده كه شامل روش توصيفي و تحليلي مي باشد و در جمع آوري داده هاي كيفي از مطالعات كتابخانه اي، مشاهده، برداشت ميداني، مصاحبه و پرسشنامه استفاده شده و داده هاي كمي ازطريق شبيه سازي به وسيله ي نرم افزار map depth Ucl به دست آمده است و در نهايت براي تحليل داده ها و نتيجه گيري از روش استدلال منطقي استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه هويت، مفهومي معنايي دارد و ساختمان ها به عنوان نشانه به عنوان مصداق هايي در جهت درك چنين مفهومي به كار گرفته شده است. اهويت يا حس مكان ميان مردم و مكان ها ارتباط برقرار مي كند و وحدت بوجود مي آورد پس آنچه از دل معنا و مفهوم دنبال شود در ذهن مردم ريشه كرده و ايجاد حس تعلق كرده و به دنبال آن داراي هويت است.