اعتبارسنجي كارايي روش هاي مكانيابي در شبكه هاي بي سيم سنسوري در شرايط عملي

در شبكه هاي حسگر بي سيم، تخمين موقعيت حسگرها از اهميت ويژهاي برخوردار است. در عمل، يك محيط چند مسيره واقعي، مثلاً در داخل ساختمان، ميتواند با ايجاد تداخل شديد حاصل از دريافت سيگنال از مسيرهاي متعدد و به دليل عملكرد غير ايده آل گيرنده هاي ارزان بكار رفته در حسگرها، موقعيت يابي را با مشكل جدي مواجه نمايد. در اين مقاله ابتدا به بررسي رفتار يك گيرنده عملي در يك مدل استاندارد براي كانال شديداً چند مسيره ميپردازيم. اين رفتار ميتواند به صورت خطا در محاسبه زمان دريافت سيگنال از اولين مسير و يا خطاي از دست دادن سيگنال دريافتي ظاهر شود. اين دو نوع خطا به ترتيب در الگوريتم هاي مبتني بر زمان انتشار و الگوريتمهاي مبتني بر تعداد پرش تأثير خواهند داشت. سپس ضمن مدل سازي مناسب اين خطاها، اثر آنها در عملكرد الگوريتم هاي مكان يابي مطرحي چون DV-Hop و الگوريتم هاي مصالحه اي بررسي خواهند شد. در اين بررسي، الگوريتم پايه RAW نيز به عنوان مرجع مقايسه مدل شده است.