بررسي مقامات و احوال در دوبيتي هاي باباطاهر

باباطاهر همداني، شاعر بزرگ دوبيتي سرا و عارف مسلك اواسط قرن پنجم است كه اشعارش علاوه بر سادگي و رواني، مبيّن انزوا و عزلت درويشانه، شوق وصال و جذبه هاي عشق حقيقي است. بي ترديد از زمرة عرفا و اوليايي است كه، نقش مؤثري در سير تكامل عرفان و تصوّف اسلامي داشته است. توجه باباطاهر به مقامات و احوال، يعني عنايات اكتسابي و موهبتي از جانب حق، مؤيد ترقي و تعالي وي در طريق عرفان مي باشد. مقامات و احوال در دوبيتي هاي باباطاهر، گاه به صورت صريح و گاه به صورت غير صريح بيان شده است. مقالة حاضر به روش توصيفي به بررسي مقامات و احوال در اشعار باباطاهر پرداخته است.