بررسي ظرفيت ها و نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات در توسعه نظام آموزش عالي كشور

توانمندي نظام آموزشي يك كشور در تربيت نيروي انساني كار آمد از عوامل موثر در پيشرفت آن كشور است. استفاده از فناوري اطلاعات براي فراگيري دانش و مهارت به عنصري ضروري در نظام آموزشي كشور تبديل شده است. با آموزش مبتني بر فناوري اطلاعات و ارتباطات (فاوا) امكان يادگيري بدون محدوديت زماني و مكاني متناسب با نيازهاي دانشجو را فراهم مي شود. استفاده از فاوا نماد دوره آموزشي جديد است. فاوا، الگوي فكري آموزشي را دگرگون، مدل هاي موجود آموزشي را غني تر و شيوه هاي آموزشي جديدي را ايجاد مي كند. اين مقاله ضمن معرفي و بيان ضرورت و اهميت فناوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش عالي و بيان كاربرد و كارايي آن در آموزش به بيان انواع لوازم فناوري اطلاعات، و همچنين اهداف، نقش و ظرفيت فناوري اطلاعات در دانشگاه ها پرداخته مي شوده و سپس به بيان ويژگي هاي آموزش مبتني بر فناوري اطلاعات و در نهايت عوامل موثر در ورود فناوري اطلاعات و ارتباطات به دانشگاه ها و سيستم آموزشي، پرداخته مي شود. روش اين مطالعه، از نوع توصيفي - اسنادي است و اطلاعات آن با روش اسنادي و جستجو در پايگاه ها و منابع اطلاعات علمي اينترنتي گردآوري شده است. فناوري اطلاعات و ارتباطات با پديد آوردن فرصت هايي جديد، فضاي ياددهي و يادگيري را فارغ از زمان و مكان دگرگون ساخته و افق تازهاي پيش روي آموزش عالي گشوده است. با امكانات بسيار زيادي كه فناوري اطلاعاتي و ارتباطي براي يادگيري فراهم آورده است ماهيت آموزش را به طور بنيادي تغيير داده و در حال حاضر ادبيات وسيعي درباره فضاي مجازي، دانشگاه مجازي و سازمان مجازي بوجود آورده است. استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات، نماد دوره جديد آموزشي است. فناوري اطلاعات و ارتباطات، الگوي فكري آموزش را دگرگون و مدل هاي موجود آموزشي را غني تر كرده و شيوه هاي جديدي ايجاد مي كند. اين مدلها، ويژگي هاي مبتني بر فناوري را به اشتراك مي گذارند و شيوه هاي جديد آموزش و يادگيري را پيشنهاد مي كنند كه در آن، يادگيرنده نقش فعالي داشته و بر يادگيري خود راهبر، مستقل، انعطاف پذير و تعامل كننده تاكيد دارد.