انتقال تكنولوژي در قراردادهاي بيع متقابل و قراردادهاي جديد نفت و گاز جمهوري اسلامي ايران

انتقال تكنولوژی از كشورهای توسعه یافته به كشورهای در حال توسعه ، این كشورها را قادر به تهیه و بكارگیری ابزارهای تولید جدید و گسترش و توسعه ابزارهای موجود می نماید ضرورت اجتناب ناپذیرمی باشد. شیوه های متعددی از جمله سرمایه گذاری مستقیم خارجی، انتقال از طریق لیسانس ، سرمایه گذاری مشترك،قراردادهای كلید در دست ، قراردادهای پیمانكاری و غیره جهت انتقال تكنولوژی مطرح می باشد كه انتقال تكنولوژی موفق به عوامل متعددی از جمله انتخاب شیوه مناسب انتقال تكنولوژی و فراهم نمودن بسترهای لازم بستگی دارد.در مقاله حاضر ابتدا مفهوم انتقال تكنولوژی و شیوه های مرسوم آن ذكر شده سپس عدم موفقیت فرآیند انتقال تكنولوژی در قراردادهای بیع متقابل نفت ج.ا.ایران مورد واكاوی قرار خواهد گرفت. در ادامه شیوه انتقال تكنولوژی در قراردادهای جدید نفتی موسوم به آی پی سی، الزامات، سیاست ها و مطابقت آن با قوانین و اصول كلی نظام ج.ا.ایران مورد بحث قرار می گیرد و در پایان پیشنهاداتی جهت تحقق عملی فرآیند انتقال تكنولوژی در این قراردادها ارایه خواهد شد.