پراكنش فضايي سكونتگاه هاي شهري استان چهارمحال و بختياري (1345- 1388) با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS

شهر به عنوان نظامي پويا ودر عين حال پيچيده كه كنترل اغلب امور اقتصادي اجتماعي هر منطقه اي را دارا است. در چند دهه اخير سكونتگاه هاي شهري با سرعت زيادي گسترش يافته و به شهرهاي بزرگ تبديل شده است اين گسترش براي كشورهاي توسعه نيافته مانند ايران حادتر است يكي از ويژگيهاي شهرنشيني در اين كشورها فضاي نامناسب شهرها است به گونه اي كه يك شهر بزرگ كه جمعيت آن بيش از شهر دوم وسوم است باعث تمركز انواع فعاليت ها در آن نقطه ومانع پيشرفت ساير نقاط ميگردد. استان چهارمحال بختياري يكي از استانهاي محروم كشور است وسابقه چنداني در زمينه شهرنشيني ندارد بافت عشيرهاي وروستايي مبتني بر دامداري و كشاورزي سبب شده شهر و شهرنشيني در اين استان به مفهوم اخص خود آنگونه كه بايد وشايدشود،پويا نشده باشد. اغلب شهرهاي اين استان روستاشهراندكه فاقد امكانات لازم براي زندگي شهري است. اطلا عاتي كه ملزم اين پژوهش بوده به صووورت آ ماري، اسوو نادي، توصوويفي و تحليلي از م نابع كتابخانهاي تهبه شده است. هدف اين پژوهش پردهگ شايي، تو صيف و تحليل سير تحول شهرن شيني در ا ستان چهارمحال و 5331 و روند تغييرات آن است. - بختياري طي سالهاي 5331 نتايج اين پژوهش نشان ميدهدكه بررسي روند تحولات شبكه و نظام شهري استان از يك طرف با افزايش تعداد شهرها و جمعيت شهرنشين همراه بوده و از سوي ديگر از سال 5331 به اين طرف از نظم سلسله مرتبهاي شهرهاي استان كاسته شده است.