رابطه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با سبك‎هاي حل تعارض بين‌فردي

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با سبك‌هاي حل تعارض بين فردي در بين دانشجويان دانشگاه آزاد اروميه بود. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود، به‌همين منظور از جامعه موردنظر به شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي و براساس جدول مورگان تعداد 375 نفر(213 پسر و 162 دختر) از دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اروميه انتخاب شدند كه پرشنامه‌هاي تنظيم شناختي هيجان(1999) و مقياس سبك‌هاي حل تعارض رحيم(1983) را تكميل كردند و سپس جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش آمار توصيفي، روش همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون چندمتغيري و آزمون تحليل واريانس چند متغيري (مانوا) استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين مؤلفه‏هاي تنظيم شناختي هيجان با سبك‏هاي حل تعارض بين‌فردي رابطه معناداري وجود دارد(05 /0≥P). نتايج رگرسيون نيز نشان داد كه مولفه‌هاي تنظيم شناختي هيجان قادر به پيش‌بيني سبك‌هاي حل تعارض بين‌فردي مي‌باشد. همچنين بين دانشجويان دختر و پسر درخصوص راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان و سبك‌هاي حل تعارض تفاوت معنادار وجود داشت. در نتيجه مؤلفه‏هاي تنظيم شناختي هيجان سبك‏هاي حل تعارض بين‌فردي را به صورت معناداري پيش‏بيني مي‏كند.