رابطه كنترل عمل با فرسودگي تحصيلي دانشجويان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه كنترل عمل با فرسودگي تحصيلي دانشجويان بود. روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانشجويان دانشگاه محقق اردبيلي در سال تحصيلي 95-94 بود كه تعداد 90 نفر از آنها به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقياس تجديد نظر شده كنترل عمل ديفندروف و پرسشنامه فرسودگي تحصيلي برسو بود. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از روش هاي آمار توصيفي (شامل درصد، ميانگين و انحراف معيار) و آزمون ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. تحليل داده ها نشان داد كه كنترل عمل با فرسودگي تحصيلي رابطه منفي معني داري دارد. همچنين رابطه كنترل عمل با مولفه هاي فرسودگي تحصيلي ، به اين ترتيب است كه با خستگي تحصيلي و بي علاقگي رابطه منفي معني داري دارد اما با ناكارآمدي تحصيلي رابطه معني داري ندارد.