ضرورت سامانه مقررات گذاري بخشي (رگولاتوري) به منظور تحقق حكمراني خوب

impotance of regulatory at good governance

در ميان عوامل مؤثر در افول يا فروغ يك جامعه، مي‌توان دولت و نوع حكمراني را به عنوان يكي از كليدي‌ترين عامل تأثيرگذار نام برد كه اگر تنها بازيگر نباشد به قطع مي‌توان آن را بااهميت‌ترين بازيگر عنوان كرد. با توجه به اين مقدار از اثرگذاري محققان و نهادهاي مختلفي سعي در ارائه الگوي مطلوبي براي ارتقا سطح كيفي آن دارند كه يكي از اين الگوها، حكمراني خوب است كه بسياري از كشورها اين الگو را سرلوحه خود قرار دادند و نهادهاي مختلفي از آن حمايت كردند. اين الگو با ارائه شاخص‌هايي سعي در بهبود حكمراني دارد، از ميان شاخه‌هاي مختلف حكمراني اقتصاد، يكي از مؤثرترين عوامل است كه براي رعايت شاخص‌هاي حكمراني خوب، نيازمند ابزارهاي مختص خود است. در اين پژوهش ضمن معرفي الگو حكمراني خوب و تعيين شاخص‌ها، يكي از بهترين ابزارهاي تحقق حكمراني خوب در بخش اقتصادي يعني ايجاد نهاد رگولاتور و تنظيم مقررات را مورد ارزيابي كامل قرار مي‌گيرد.