بررسي نقش رزمندگان بلوچ در هشت سال دفاع مقدس

در پي‌ پيروزي‌ انقلاب‌ اسلامي‌ ايران‌ و سقوط‌ حكومت‌ پهلوي‌ در بهمن‌ 1357 و متعاقب‌ آن‌ وقوع‌ تغييرات‌ اساسي‌ در موقعيت‌ آمريكا در منطقه‌، مناسبات‌ ايران‌ و عراق‌ نيز دستخوش‌ دگرگوني‌ و تيرگي‌ شد. صدام حسين قرارداد الجزاير را كه طبق آن خواسته‌هاي ايران در شط العرب را پذيرفته و خط تالوگ براي نخستين بار مرز رسمي دو كشور در اين رودخانه تعيين‌شده بود، پنج سال بعد فسخ كرده و مدعي شد اين پيمان به دليل عدم رعايت مفاد آن از سوي ايران اعتبار خود را ازدست‌داده است. بنابراين در 31 شهريور 1359 حمله‌ سرا سري‌ و رسمي‌ عراق‌، با به‌كارگيري‌ حداكثر توان‌ نظامي‌ و با عبور از مرزهاي‌ بين‌المللي‌ و تجاوز به‌ خاك‌ ايران‌، شروع‌ شد.متعاقب آن بافرمان امام خميني مبني بر تشكيل بسيج و دفاع از مرزها، ملت ايران از اقصي نقاط كشور از شهرنشينان، روستاييان و عشاير تا اقليت‌ها و قوميت‌هاي مختلف براي مقابله با رژيم غاصب عراق و دفاع از آرمان‌هاي انقلاب راهي ميدان‌هاي نبرد شدند.مطالعه تاريخ جنگ تحميلي نشان مي‌دهد كه همه مردمان اين آب‌وخاك كم‌وبيش به يك اندازه در حفظ هويت ملي و حفظ امنيت آن در مقابل بيگانگان نقش فعالي داشته‌اند.استان سيستان و بلوچستان نيز در كنار ديگر استان‌هاي ايران از همان نخستين روزهاي آغاز جنگ تحميلي نقش پررنگي داشته و مردم اين خطه با نثار خون خود در دفاع از آرمان‌هاي انقلاب حماسه ها آفريدند. در اين راه همه سنين و گروه‌ها از نوجوانان ؛ جوانان ، سالخوردگان ؛ زنان ومردان از هرقشر وصنفي شركت داشتند، و مردم بلوچ نيز در كنار ساير اقوام اين استان پهناور با اعزام به جبهه هاي نبرد و ايثار خون خود نشان دادند كه همواره براي حفظ و دفاع از خاك ايران اسلامي كوتاهي نورزيده وازهويت اسلامي ايراني خود در برابر متجاوزان خارجي دفاع خواهند كرد.