رابطه اهمال كاري تحصيلي ، ادراك از محيط يادگيري واهداف پيشرفت با درگيري تحصيلي

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه اهمال كاري تحصيلي ، ادراك از محيط يادگيري واهداف پيشرفت با درگيري تحصيلي در دانشجويان بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه¬ي آماري پژوهش شامل دانشجويان دانشكده علوم انساني دانشگاه حكيم سبزواري در سال تحصيلي 96-95 مي باشد كه تعداد آنها 175 نفر بود و با روش نمونه گيري تصادفي ساده 122 نفر به عنون نمونه انتخاب شدند. در نهايت داده هاي لازم از طريق پرسشنامه¬هاي اهمال¬كاري تحصيلي سواري (1390)، اهداف پيشرفت ميدلتن وميدگلي (1997)، درگيري تحصيلي زرنگ (1391) و ادراك از محيط يادگيري داندي (1997) جمع آوري شد. يافته هاي حاصل از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه نشان داد كه بين نمرات اهمال كاري تحصيلي با درگيري تحصيلي همبستگي منفي و بين ادراك از محيط يادگيري واهداف پيشرفت با درگيري تحصيلي دانشجويان همبستگي مثبت معنادار وجود دارد. همچنين اهمال¬كاري تحصيلي ، ادراك از محيط يادگيري واهداف پيشرفت به عنوان متغيرهاي پيش بين، درگيري تحصيلي دانشجويان شناخته شدند.