بررسي عوامل موثر بر تصميم صادراتي بنگاه­هاي صنعتي ايران با استفاده از مدل دو مرحله‌اي هكمن

مطالعه حاضر به بررسي عوامل موثر براحتمال صادرات و شدت صادرات بنگاه­هاي صنعتي ايران با استفاده از اطلاعات سطح بنگاهي (كارگاه‌هاي صنعتي ده نفر كاركن و بيشتر ايران)سال1386 و روش هكمن پرداخته است.نتايج حاصل از برآورد مدل پروبيت نشان مي‌دهد متغير تمركز-جغرافيايي داراي تاثير مثبت و معني‌داري بر صادرات بوده و اثر نهايي اين متغير نشان مي‌دهد به ازاي يك واحد افزايش در تمركز جغرافيايي-صنعتي، احتمال صادركننده بودن بنگاه به ميزان 33/0 افزايش مي‌يابد. همچنين اندازه بنگاه، بهره‌وري نيروي كار و سرمايه انساني تاثير مثبت بر احتمال تصميم صادراتي بنگاه دارند كه تاثير متغير سرمايه انساني معني‌دار نبوده ولي متغيرهاي اندازه بنگاه و بهره‌وري نيروي كار تاثير معني‌داري دارند. نتايج حاصل از برآورد مدل رگرسيون خطي كه معادله دوم مدل همكن است، نشان مي‌دهد متغيرهاي بهره‌وري نيروي كار و تمركز جغرافيايي- صنعتي تاثير مثبتي و معني‌داري بر شدت صادرات دارند. در حاليكه متغير سرمايه انساني تاثير معني‌داري بر ميزان صادرات ندارد.