برآورد يادگيري ضمن كار و عوامل موثر بر آن در صنايع مواد غذايي و آشاميدني ايران

يادگيري ضمن كار بر رفتار بنگاه‌هاي هر صنعت مي‌تواند تأثيرگذار باشد. يادگيري ضمن كار منعكس كننده يادگيري‌هاي گذشته مي‌باشد كه خود از تجربه توليد به دست مي‌آيند. در اين مطالعه، با به كارگيري داده‌هاي زيربخش‌هاي صنعتي صنايع مواد غذايي و آشاميدني ايران در سطح كدهاي چهار رقميISIC طي دوره زماني 1386- 1380، يادگيري ضمن كار با استفاده از روش اثرات ثابت و حداقل مربعات تعميم يافته و با در نظر گرفتن خودهمبستگي مرتبه اول مورد برآورد قرار گرفت. بدين منظور شاخص ارزش افزوده به عنوان يادگيري ضمن كار، محصول انباشته پيشين به عنوان تجربه مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس نتايج به دست آمده، زيربخش صنعتي توليد فرآورده لبني (با كد 1520) داراي بيشترين ميزان يادگيري و زيربخش صنعتي توليد مالتا و ماءالشعير (با كد 1553) داراي كمترين ميزان يادگيري است. همچنين نتايج نشان مي دهد كه متوسط نرخ (سرعت) يادگيري ضمن كار در زيربخش هاي صنعتي صنايع مواد غذايي و آشاميدني 82/0 بوده است. به طوريكه از نظر سرعت يادگيري، كد 1553 داراي بيشترين و كد 1551 (توليد الكل اتيليك از مواد تخمير شده) داراي كمترين سرعت يادگيري است. همچنين برآورد تابع يادگيري ضمن كار نشان داد كه به ترتيب نيروي كار، محصول انباشته پيشين و موجودي سرمايه بيشترين تأثير را بر يادگيري ضمن كار داشته است.