بررسي كارايي زيست محيطي بخش صنعت در استانهاي كشور با استفاده از روش SBM

بررسي عملكرد بنگاه­هاي توليدي كه با استفاده از عوامل توليد به امر توليد كالاها و خدمات مي­پردازند حائز اهميت فراوان است. محاسبه كارايي يكي از روشهاي معمول اندازه­گيري عملكرد بنگاه­ها و مقايسه آنها با يكديگر است. لحاظ نكردن عوارض مخرب زيست­محيطي فعاليت­هاي اقتصادي باعث مي­شود كه عملكرد بنگاه­ها بهتر از ميزان واقعي عملكرد آنها برآورد شود. با توجه به نقش بخش صنعت در پيشرفت و رشد كشور و نيز سهم متفاوت استانهاي مختلف از صنعت كشور، در اين مطالعه كارايي زيست­محيطي بخش صنعت در استانهاي كشور بررسي مي­شود. متغيرهاي مورد استفاده شامل نيروي كار، موجودي سرمايه و ارزش انرژي مصرفي به عنوان ورودي، ارزش افزوده به عنوان خروجي مطلوب و ميزان انتشار CO2 به عنوان خروجي نامطلوب است. به دليل ناهمگن بودن استانهاي كشور در مرحله اول با استفاده از روش تاكسونومي عددي استانهاي همگن مشخص شدند. استانهاي تهران، اصفهان و خوزستان به دليل ناهمگن بودن از مطالعه حذف شدند. در مرحله دوم با استفاده از رتبه بندي تاكسونومي 25 استان ديگر رتبه بندي شد و طبق رتبه­بندي انجام شده به 5 گروه تقسيم شدند. در مرحله سوم با استفاده از روش SBM كارايي زيست محيطي براي 25 استان طي سالهاي 1380-1390 برآورد گرديد. نتايج حاكي از آن است كه استانهاي گروه پنجم با متوسط كارايي زيست محيطي 0.94 داراي بهترين عملكرد در بازه زماني مورد مطالعه بوده­اند. مقدار كارايي زيست­محيطي محاسبه­شده براي گروه­هاي اول تا چهارم به ترتيب برابر با 0.50، 0.64، 0.76 و 0.82 برآورد گرديد. همچنين مشخص شد گروه­هاي شامل استانهاي رده پايين در رتبه بندي، داراي كارايي زيست محيطي بالاتري هستند.