بررسي اعتبارفرضيه ساختار – رفتار - عملكرد (SCP) و فرضيه ساختار كارا (ESH) در صنايع موادغذايي و آشاميدني ايران

دو فرضيه اصلي براي ماهيت سودآوري بنگاه‌ها در صنعت مواد غذايي و آشاميدني ايران وجود دارد. فرضيه اول، فرضيه ساختار – رفتار- عملكرد سنتي (SCP) و فرضيه دوم، فرضيه ساختار كارا (ESH) است. در اين مقاله با استفاده از داده‌هاي كدهاي چهار رقمي كارگاه‌هاي صنعتي10 نفر كاركن و بيشتر، اعتبار اين دو فرضيه براي صنعت مواد غذايي و آشاميدني ايران، در طي سال­هاي 1386-1374 مورد آزمون قرار گرفته است. در واقع بررسي اين موضوع كه از بين دو عامل ساختار بازار و كارايي، كداميك تاثير بيشتري بر سودآوري در صنعت مواد غذايي و آشاميدني ايران دارد، مورد نظر تحقيق حاضر است. نتايج اين تحقيق فرضيه سنتي ساختار – رفتار- عملكرد را مورد تاييد قرار مي‌دهد و بيان مي‌كند در صنعت مواد غذايي و آشاميدني ايران، تمركز بالاتر منجر به سودآوري بيشتر مي‌شود ولي سهم بازاري بالاتر منجر به سودآوري بالاتر نخواهد شد. همچنين نتايج نشان مي‌دهد بين متغيرهاي شدت تبليغات و شدت صادرات نيز يك رابطه مثبت و معني‌دار با متغير سودآوري وجود دارد.