راهكارهايي جهت ساماندهي مبلمان دانشگاهي با ديد ويژه به فضاهاي نشستن نمونه موردي: بررسي نيمكتهاي دانشگاه بجنورد

انتخاب و استقرار عناصر تجهيزات دانشگاهي اغلب به شيوهاي انجام ميشود كه انسجام طراحي ويژهاي در آنها به چشم نميخورد. اين اقلام با توجه به هزينه پايين آنها انتخاب شده و توجهي به مناسب بودن از حيث برخورداري از كاركرد آموزشي، دوام و زيبايي آنها نميشود. در واقع اين مسئله، بيشتر نگرش مصلحت گرايانه دارد تا روش طراحي سنجيده. مطالعه در خصوص مبلمان فضاهاي دانشگاهي در كشور ما بسيار محدود صورت گرفته است و در مبلمان موجود در بين فضااهاي دانشگاهي تفكر طراحي و گزينش خاصي به نحويكه آنها را مناسب محيط آموزشي نمايد، ديده نمي شود. از آنجاا كاه دانشاگاه دولتاي بجنورد در مراحل ابتدايي تجهيز مبلمان قرار دارد، به نظر مي رسد پژوهشهايي از اين دست ميتواناد راهكارهاايي جهات سااماندهي مبلمان موجود و ساخت و طراحي مبلمان متناسب با اين محيط را ارائه دهد. بنابراين در مقاله فوق با متمركز شده بر فضاهاي نشستن خارج از محيط كلاسها و استانداردهاي آنها تلاش گرديده ضمن شناخت وضعيت موجود دانشگاه بجناورد از ايان حياث، راهكارهاايي جهت بهبود و مناسب سازي آنها ارائه گردد.