بحران آب در حوضه آبريز زاينده‌رود و تأثيرات آن بر اقليم و محيط‌زيست منطقه‌اي و راهكارهاي برون‌رفت از بحران

رشد و شكوفايي منطقه مركزي ايران با زاينده‌رود پيوند خورده است. ضرورت تحقيق با عنايت به خشكسالي اخير بستر زاينده‌رود ملموس‌تر به نظر مي‌رسد، زيرا حيات فلات مركزي ايران به وجود اين نعمت بي‌بديل وابسته است و ضروري است بررسي و كنكاش‌هاي دقيق علمي در اين زمينه و ارائه راه‌حل‌هاي اساسي، كوتاه‌مدت و بلندمدت صورت پذيرد. در كشور ما اطلاعات مربوط به اثرات خشكسالي بر محيط‌زيست بسيار پراكنده و ناقص است. حتي مي‌توان گفت هيچ‌گونه برنامه‌اي براي مطالعه و ثبت اين اطلاعات وجود ندارد. حال آن كه اطلاعات درست و دقيق از اثرات اين پديده مي‌تواند شدت آسيب‌هاي وارده بر محيط‌زيست را به هنگام وقوع خشكسالي آينده كاهش دهد. با عنايت به آنچه گذشت و با توجه به موقعيت كشور ما كه در كمربند خشك جهان قرار دارد اجراي راهكارهاي متناسب و مناسب مي‌تواند در كاهش اثرات كم‌آبي مؤثر واقع شود. البته درباره خشكسالي منجمله در حوضه زاينده‌رود، نكات و واقعيت‌هايي نيز وجود دارد كه اهم آن‌ها عبارتند از: 1- خشكسالي؛ يكي از ويژگي‌هاي طبيعي سرزمين‌هاي خشك است، نه بلاي آن. 2- آنچه خشكسالي را به فاجعه يا بحران تبديل مي‌كند، نبود باران نيست، ناداني است. 3- فقر مديريتي بيش‌تر از فقر اقليمي مي‌تواند وخامت خشكسالي را افزايش دهد. 4- برتري دادن به مديريت ريسك نسبت به مديريت بحران، مهم‌ترين عامل مهاركننده خشكسالي است.