فرآيند تأمين سرپناه موقت در كشورهاي توسعه‌نيافته؛ نمونه موردي: زلزله ۲۰۱۰ هايتي

زلزله 2010 هايتي با قدرت هفت ريشتر يكي از مهلك‌ترين زلزله‌هاي دو سده اخير بود. در اثر زلزله تعداد بسيار زيادي خانه تخريب شده و دو ميليون نفر بي‌خانمان شدند. با توجه به شدت خسارات وارده و نيز ضعف اقتصادي كشور، روند بازسازي و ساخت خانه‌هاي دائمي با مشكلاتي روبرو بوده است؛ لذا تأمين سرپناه موقت، پيش از اسكان دائم ضروري به نظر مي‌رسيد. براي ساماندهي و اسكان موقت اين افراد تمهيداتي در نظر گرفته شده بود از جمله طراحي و ساخت اردوگاه، طراحي و ساخت واحدهاي سرپناه موقت، كمك هزينه‌هاي مالي براي ساخت سرپناه توسط خانوار يا اجاره خانه يا انتقال به محل‌هاي زندگي اقوام. براي ساخت واحدهاي سرپناه موقت در بخش اقتصادي تأمين زمين لازم براي اسكان، تأمين مصالح و انتقال آن به محل، در بخش اجتماعي شايعه‌هاي موجود در روند ساخت سرپناه‌هاي موقت، تأمين امنيت در سرپناه‌ها، مشاركت مردم در ساخت، ابعاد و اندازه واحدها و در بخش فني نيروي كار آموزش‌ديده، پيش‌ساختگي، ابعاد و وزن قطعه‌ها، تأمين نور و تهويه مناسب، امكان مقاومت در برابر توفان، گسترش آتي واحدها و تبديل شدن به اسكان دائم بايد در نظر گرفته مي‌شد. روش تحقيق اين پژوهش با بررسي كتب و متون تخصصي، جمع‌آوري اطلاعات و مقالات تخصصي، عكس و فيلم‌هاي مستند و جست‌وجوي اينترنتي انجام شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد تأمين سرپناه يك فرآيند است و نه يك محصول. هزينه‌اي كه براي خريد مصالح و به كار گرفتن نيروي انساني مورد نياز است مي‌تواند از طريق افراد آسيب‌ديده و يا ميزبان‌ها كاهش پيدا كند. كمبود زمين مانع بسيار بزرگي است كه بايد به كمك آژانس‌ها و دولت راه‌حل‌هاي خلاقانه براي آن در نظر گرفت. در بخش مصالح نيز تأمين مصالح مهم‌تر از جزييات اجرايي واحدها است. چرا كه از طريق آموزش و با مشاركت مردم مي‌توان اين روش‌ها را اجرا كرد.