تربيت از منظر ديني

مفهوم تربيت در تعاليم وحي و سنت نبوي ، بر پرورش استعدادهاي دروني انسان و فراهم ساختن زمينه رشد استعدادها ي آدمي دلالت مي كند . به عبارت ديگر در تربيت ، عنايت و اهتمام به پيشبرد تمايلات فطري و استعدادهايمتنوع متربي لحاظ شده و تربيت نيز ، در صورتي ثمربخش است كه با عمل وكوشش متربي همراه باشد . اصول تربيت يكي از مقوله هاي بحث برانگيز تربيت است . به گونه اي كه افراد مختلف به دليل در اختيار نداشتن تعريف و مدرك صحيحي از اصول ، بحثها و مفاهيم گوناگون تربيت را تحت عنوان اصول طبقه بندي كرده اند . لذا براي سروسامان دادن به بحث هاي پراكنده درباره اصول تربيت و به كارگيري اصول در تعيين اهداف ، روشها ، محتوي و ارزشيابي فرايند تربيت ، ارائه تعريفي دقيق از اصل تربيتي ضروري است . . در مقاله حاضر برآنيم كه به بررسي تربيت از ديدگاه قرآن كريم ، نهج البلاغه ، حديث ، سنت و سيره ، پرداخته و اهداف غايي تربيت اسلامي را از ديدگاه قرآن و حديث مورد بررسي قرار دهيم و در نهايت به ديدگاههاي فلسفه اسلامي در تعليم و تربيت متقدم و متأخر پرداخته و نقش تربيت ديني را در اخلاق فردي و اجتماعي مورد بازنگري قرار دهيم .