تربيت شهروند انتقادپذير و انتقادگرا

هدف از انجام پژوهش حاضر، واكاوي چگونگي تربيت شهروند انتقادپذير و انتقادگرا مي‌باشد. براي دست‌يابي به اين هدف، از روش‌هاي توصيفي- تحليلي و اسنادي- كتاب‌خانه‌اي بهره برده شد. يافته‌ها نشان مي‌دهند كه تربيت شهروند انتقادپذير و انتقادگرا در راستاي پرسش‌گري و پاسخ‌گويي، براي كمال و اصلاح اجتماع، سرمايه‏اي بس گران‏بهاست. در اين زمينه، تلاش بر آن بوده تا ضمن ذكر برخي از وِيژگي‌هاي شهروند انتقادپذير و انتقادگرا و اشاره به برخي از ضعف‌‌هاي آن، به ارائه راه‌كارهاي روشن و عملياتي براي اين نوع تربيت، پرداخته شود. به‌طوري كه با بهره‌وري از روش‌هاي مناسب در جامعه مي‌توان در يك چرخه‏ي صحيح نقد و انتقاد پذيري، با نماياندن نواقص و كاستي‏ها به دنبال بهبود وضعيت موجود باشيم؛ به‌گونه‌اي كه نوعي تربيتي صحيح تقويت كرد و فصل جديدي را در تربيت شهروندي پديد آورد. ذهن شهورند منتقد، به عنوان عاملي اصلاحي و پيش‌برنده و بالنده، به برنامه‌ريزان، مديران و مجريان، مجال بازنگري، همه‌سونگري و واقعيت‌نگري مي‌بخشد پس مي‌توان جامعه‌اي تربيت كرد كه شهرونداني خردمند، ارزش مدار و رشد يافته داشته باشد.