تأثير آزمايشگاه بر يادگيري درس علوم تجربي دوره ابتدايي

هدف از پژوهش حاضر ،بررسي نقش آزمايشگاه و بررسي تأثيردر يادگيري درس علوم تجربي مي باشد. روش پژوهش مروري ساده است . به منظور توسعه عيني سازي موضوعات يادگيري ، افزايش توانايي انديشيدن ، پرورش تفكر خلاق و زير بنايي كردن فعاليت هاي ازمايشگاهي از پايه هاي تحصيلي پايين تر ضروري به نظر مي رسد . يافته ها نشان ميدهد كه فعاليت هاي آزمايشگاهي همواره نقش كانوني و برجسته در برنامه درسي آموزش علوم تجربي داشته اند. معلمان علوم تجربي بر اين باورند كه درگير شدن دانش آموزان در فعاليت هاي عملي، نقش موثري در يادگيري عميق و پايدار مفاهيم دارد. اين امر نه تنها در دانش آموزان انگيزه ايجاد مي كند، بلكه آنها را با مراحل اكتشاف علم و روش هاي علمي آشنا مي كند. فعاليتهاي آزمايشگاهي يكي از اركان اصلي آموزش علوم تجربي محسوب شده و موجبات رشد دانش علمي، مهارت ها و نگرشهاي علمي دانشآموران را فراهم ميسازند. انجام فعاليتهاي آزمايشگاهي علاوه بر تثبيت يادگيري و افزايش ميزان ماندگاري مفاهيم آموخته شده، سبب تقويت مهارت دست ورزي و كسب لازم ميگردد كه در زندگي روزانه مورد استفاده قرار گرفته و زمينههاي نوآوري، خلاقيت و تفكر انتقادي را در فراگيران فراهم ميسازد. درنتيجه دانش آموزان با انجام فعاليت هاي آزمايشگاهي فرضيه ارائه مي دهند و آزمايشي براي اثبات فرضيه طراحي مي كنند، اين به توليد دانش مي انجامد