نقش برداشت ها در تشديد تنش ميان ايران و عربستان سعودي

تنش در روابط ايران و عربستان به اوج خود رسيده است. گروهي از صاحب‌نظران دليل اصلي اين منازعه را عوامل ايدئولوژيك و گروهي ديگر عوامل ژئوپلتيك مي پندارند. ديدگاه تركيبي ديگري نيز وجود دارد كه هر دو عامل را در كنار هم، دليل تشديد منازعه در روابط دو كشور مي‌داند. موضوعي كه توجه چنداني در پژوهش ها به آن نشده، عامل (سوء) برداشت‌ها در روابط دو كشور و نقش آن در تشديد تنش‌هاست. نوآوري اين پژوهش، پرداختن به نقش برداشت‌ها در روابط دو كشور بوده و دنبال پاسخ دادن به اين سوال است كه برداشت‌ها در روابط بين ايران و عربستان چه تأثيري گذاشته اند؟ در اين راستا، از مدل‌هاي نظري نظريه‌پردازاني همچون رابرت جرويس، جك لوي و آرتور استاين استفاده خواهد شد. روش پژوهش مورد استفاده در اين پژوهش، تحليل محتواي كيفي است. از اين روش براي بررسي ديدگاه‌هاي نخبگان سياسي و نظامي دو كشور در ارتباط با يكديگر و برداشت¬ها و سوءبرداشت‌هاي احتمالي آنها بهره گرفته خواهد شد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند كه برداشت‌هاي نخبگان سياسي و نظامي در روابط ميان ايران و عربستان در چند حوزه تأثيرگذار و قابل توجه بوده و به تشديد تنش ها كمك كرده اند: 1) برداشت¬ها از توانمندي‌هاي خود و دشمن، شامل: اغراق در برآوردِ توانمندي نظامي خود و ناچيز شمردن توانمندي نظامي دشمن؛ 2) برداشت¬ها از برداشت‌هاي دشمن: اغراق در دشمنيِ دشمن؛ و 3) برداشت‌ از نيت‌ها و رفتارهاي احتمالي كشورهاي ثالث. در ادامه¬ي مقاله، ضمن بررسي اين موارد، به شرايط كاهش اثرهاي اين (سوء) برداشت‌ها و افزايش احتمال بهبود روابط دو كشور خواهيم پرداخت.