برآورد پارامترهاي ژنتيكي و فنوتيپي صفات عملكردي اسب هاي كورسي ايران

در اين تحقيق از اطلاعات صفات عملكردي اسب‏هاي كورسي (نژاد تروبرد، دوخون، تركمن، عرب)، كه به‌طور مرتب از سال 1385 الي 1394 در معاونت اسب‌دواني فدراسيون سواركاري كشور ثبت‌شده بود، براي برآورد پارامترهاي صفات عملكردي با استفاده از مدل‌هاي خطي و آستانه‏اي و همچنين روندهاي ژنتيكي و فنوتيپي صفات استفاده گرديد. بدين منظور، پارامترهاي ژنتيكي با روش حداكثر درست نمايي محدودشده (REML) با استفاده از نرم‌افزارASReml برآورد شد. در مدل خطي ميزان وراثت‌پذيري بدست آمده براي صفت زمان براي نژادهاي اسب دوخون و تروبرد در مسافت هاي 1000، 1500+ و 1600+ متر به ترتيب در محدوده (0/28-0/19) و (0/35-0/16) برآورد گرديد. همچنين براي نژاد اسب عرب در مسافت هاي 1000 و 1500+ متر به ترتيب 25/0 و 13/0، براي نژاد اسب تركمن در مسافت هاي 1000، 1550 و 1600 متر به ترتيب 35/0، 38/0 و 44/0 برآورد شد. با استفاده از مدل خطي وراثت‌پذيري براي صفت رتبه براي نژاد هاي اسب دوخون، تروبرد، عرب و تركمن به ترتيب در محدوده (0/17-0/046)، (0/16-0/12)، (0/28-0/024) و (0/22-0/13) وبا مدل آستانه‏اي به ترتيب در محدوده (0/053-0/013).، (0/048-0/024)، (0/12-0/010)و (0/041-0/026) برآورد گرديد.وراثت‌پذيري صفت مجموع جوايز، با استفاده از مدل خطي براي نژادهاي دوخون، تركمن ، تروبرد و عرب به ترتيب 0/20، 0/033، 0/072 و 0/019 و با مدل آستانه‏اي به ترتيب 0/46، 0/43، 0/44 و 0/40 برآورد گرديد.نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه باوجود وراثت‌پذيري پايين براي صفات عملكردي، تجزيه اين صفات با مدل آستانه‏اي در مقايسه با مدل خطي، باعث افزايش صحت ارزيابي ونهايتا پاسخ به انتخاب مي‏شود.